نه شعر میگم و نه رویاست :
صدای من ... در می نَورد ... دیوار خانه ام را ... ا
و به سادگی از شلوغی شهرم ...کشورم ... و زمین ِ کوچکم عبور می کند
و قابلیت آن دارد به طور ساده تر ... از کهکشان و بزرگترین سیارات ...و انفجارها و تولدهای کهکشانی و هزاران دنیای موازی ناشناخته موجود ، به سادگی عبور کند ...
و ناگهان صدای من ... در تهیت محض قرار می گیرد ....
فقد ...
و فقد ، به این دلیل که خواستار آن است که به "تو" برسد .
...
برچسب:
نویسنده: پارسا توکلی